Amin Nazariامین نظری
۱۱ خرداد ۱۳۸۷پشت هيچستان
مسئولیت محتوای این فتوبلاگ، بر عهده نویسنده و صاحب آن است و استفاده از مطالب و عکسها، در نشریات چاپی و اینترنتی ممنوع است.
ايول دمت گرم
پشت هيچستانم.
پشت هيچستان جايي است.
پشت هيچستان رگ هاي هوا، پر قاصدهايي است
كه خبر مي آرند، از گل واشده دور ترين بوته خاك.
روي شن ها هم، نقش هاي سم اسبان سواران ظريفي است كه صبح
به سر تپه معراج شقايق رفتند.
پشت هيچستان، چتر خواهش باز است:
تا نسيم عطشي در بن برگي بدود،
زنگ باران به صدا مي آيد.
آدم اينجا تنهاست
و در اين تنهايي، سايه ناروني تا ابديت جاري است.
يعني اينجا واقعه همون هيچستان سهرابِ!
اگه همونه؛ خيلي محشره...
آسمون، خورشید، ابر و .... همیشه کنارتن، بی آنکه لحظه ای بین تو، یه تک درخت، با تمام درختای یه جنگل تبعیض قائل شن..
میدونی چرا؟!
آخه خدا واسه حتی یه لحظه هم که شده از یاد تو خالی نیست.
آخه خدا در بدترین شرایط و تنهایی بازم پیشت میمونه، بازم دوستت داره...
اینو میتونی از شعور کائنات بفهمی که به خاطر خداشون تو رو دوست دارن. به تو می تابن، می بارن، پناهت میدن و...
پس تو هم لبخند بزن...
چند روزه بهش فکر می کنم
آسمون ، خورشید ، اون یدونه درخت همه دارن حرف می زنن، ابرا هم که مثل فرشته ها صف به صف ایستادن.
شایدم اون پایین زیر درخت خبریه که فرشته ها و خورشید این جوری قشنگ کنار هم ایستادن و دارن تماشا می کنن!
عکس زیبایی است.
ضد نور زیبایه